Masz gitarę nastrojoną w E standard, ale utwór brzmi za wysoko albo struny stawiają opór przy podciąganiu? Obniżenie stroju o pół tonu często pomaga, choć efekt zależy od tego, czy chcesz zachować oryginalną tonację piosenki, czy tylko zmienić wygodę gry.
W stroju Eb każda struna jest niżej o jeden próg
- Strój od najgrubszej struny: Eb, Ab, Db, Gb, Bb, Eb.
- Zmiana względem standardu: E, A, D, G, B, E przechodzi o pół tonu w dół.
- Akordy zachowują układy palców, ale brzmią o pół tonu niżej.
- Do strojenia użyj trybu chromatycznego albo ustawienia Eb; uważaj, by nie zejść o cały ton.
- Po zmianie sprawdź brzęczenie strun i stabilność mostka, szczególnie przy niskiej akcji lub ruchomym tremolo.
Half step down oznacza sześć strun obniżonych o pół tonu
Przy gitarze w standardowym stroju EADGBE obniżasz każdą strunę o jeden próg. Otrzymujesz Eb–Ab–Db–Gb–Bb–Eb, czyli strój znany też jako Eb standard. Nazwy z bemolami i krzyżykami mogą wyglądać inaczej na wyświetlaczu tunera: na przykład Eb i D# oznaczają tę samą wysokość dźwięku.
To ważne rozróżnienie, bo strojenie całej gitary o pół tonu w dół nie jest tym samym co obniżenie wyłącznie grubej struny E. W tym pierwszym wariancie zmienia się wysokość wszystkich dźwięków, ale odległości między strunami i układy akordów pozostają takie jak w standardzie.
Strojenie wykonasz sprawnie, jeśli pilnujesz nazw dźwięków
Najwięcej pomyłek bierze się z podobnych nazw na tunerze. Gdy urządzenie pokazuje D# zamiast Eb, nie musi oznaczać to błędu. Kłopot zaczyna się wtedy, gdy któraś struna spadnie o cały ton albo tuner ustawiony jest na inny strój odniesienia.
- Wybierz w tunerze tryb chromatyczny albo preset Eb, jeśli jest dostępny.
- Obniżaj struny od najgrubszej do najcieńszej, celując w Eb, Ab, Db, Gb, Bb, Eb.
- Po nastrojeniu wszystkich strun wróć do początku i skontroluj je ponownie. Zmiana naprężenia może lekko rozstroić wcześniej ustawione struny.
- Zagraj kilka akordów i pojedyncze dźwięki na gryfie. Jeśli otwarte struny są czyste, ale dźwięki na progach brzęczą lub brzmią fałszywie, problem może dotyczyć ustawienia gitary, nie samego strojenia.
Przykład: jeśli tuner wyświetla dla najgrubszej struny D, zeszło się za nisko. Celem jest Eb, pół tonu poniżej E, a nie D, które leży cały ton poniżej E. Fender również opisuje półton jako odległość jednego progu na gitarze.
Niższy strój pomaga w śpiewaniu, ale zmienia tonację akordów
Jeśli zagrasz ten sam chwyt po przestrojeniu gitary, zabrzmi on o pół tonu niżej. To bywa wygodne, gdy otwarte akordy dobrze leżą pod palcami, a oryginalna tonacja utworu jest odrobinę za wysoka dla głosu. Fender opisuje tę metodę jako sposób na zachowanie wygodnych układów akordów przy niższym brzmieniu.
Jest jednak haczyk: jeśli grasz z nagraniem w standardowym stroju, te same chwyty nie będą zgodne z jego tonacją. W takiej sytuacji możesz przestroić gitarę, użyć kapodastra albo zagrać akordy właściwe dla oryginalnej tonacji. Do ćwiczenia kształtów akordów wygodny bywa standard; do dopasowania głosu lub konkretnego nagrania wybierz strój zgodny z utworem.
Prawdę mówiąc, nie traktuję stroju Eb jako automatycznego sposobu na „cięższe” brzmienie. Różnica wysokości jest słyszalna, ale charakter całości zależy też od artykulacji, wzmacniacza i aranżacji.
Sprawdź brzęczenie i mostek, zanim ruszysz pręt regulacyjny
Po obniżeniu stroju struny mają nieco mniejsze napięcie. Przy gitarze z niską akcją może pojawić się brzęczenie, a mostek typu floating, który jest równoważony przez sprężyny, może zmienić położenie. Nie każda gitara zareaguje tak samo, więc najpierw sprawdź, co dzieje się podczas gry.
| Sytuacja | Możliwa przyczyna lub skutek | Co zrobić |
|---|---|---|
| Struna jest czysta na pusto, ale brzęczy na niższych progach | Mniejsze napięcie może ujawnić problem z akcją lub reliefem gryfu | Sprawdź kilka progów i nie obracaj od razu pręta regulacyjnego |
| Mostek odchyla się po przestrojeniu wszystkich strun | Zmieniła się równowaga między napięciem strun a sprężynami | Skontroluj ustawienie mostka; przy braku doświadczenia poproś o regulację serwis |
| Otwarte struny są nastrojone, lecz akordy na gryfie brzmią fałszywie | Może wymagać kontroli intonacja albo technika dociskania strun | Porównaj dźwięk pustej struny i dźwięku na XII progu |
| Po każdej strunie pozostałe wyraźnie się rozstrajają | Zmiana napięcia kolejnych strun wpływa na układ instrumentu | Po pełnym strojeniu przejdź jeszcze raz przez wszystkie struny |
Przy obniżeniu o pół tonu często wystarcza samo strojenie, ale brzęczenia nie naprawiaj w ciemno regulacją pręta. Instrukcja Peaveya wskazuje, że ocenę intonacji ułatwia porównanie dźwięku na XII progu z flażoletem na tym samym progu; stan strun także może wpływać na odczyt.
Wybierz Eb standard do całej piosenki, a nie do jednej niskiej struny
Na decyzję wpływa to, z czym grasz. Jeśli cały zespół lub nagranie jest w Eb, przestrojenie wszystkich strun pozwala zachować znane chwyty i trafić w tę samą tonację. Jeśli potrzebujesz tylko niższego dźwięku na najgrubszej strunie, zmiana całego stroju będzie niepotrzebna.
- Ćwiczysz akordy bez nagrania: zostań w standardzie, chyba że niższa wysokość lepiej pasuje do głosu.
- Grasz z utworem w Eb: przestrojenie wszystkich strun ułatwi użycie standardowych kształtów akordów.
- Potrzebujesz tylko niskiego D: rozważ Drop D, w którym obniżona jest wyłącznie najgrubsza struna.
- Utwór wymaga stroju D standard: pamiętaj, że to cały ton w dół, a nie pół tonu.
Ja wybrałabym osobny instrument do częstego przełączania między strojami, jeśli w grę wchodzi ruchomy mostek albo szybka zmiana na scenie. Przy okazjonalnym graniu kilku utworów w Eb zwykle wystarczy tuner i kontrola stroju przed wejściem z zespołem.
Po nastrojeniu zagraj akord, z którym zaczyna się utwór
Najprostsza kontrola to nie kolejne spojrzenie na tuner, lecz zagranie fragmentu, który znasz. Jeśli akordy pasują do nagrania, a struny nie brzęczą, możesz grać dalej; jeśli coś zgrzyta, sprawdź najpierw, czy tuner nie pomylił Eb z D albo czy gitarę i nagranie ustawiono w tej samej tonacji.
Eb standard zachowuje znajome układy palców, obniżając brzmienie całego instrumentu. Gdy różnica w stroju wydaje się niewielka, jeden błędny krok do D potrafi ją jednak zamienić w zupełnie inną tonację.
