Repertuar Stana Borysa jest znacznie szerszy niż kilka najbardziej znanych przebojów. Zebrałem tu tytuły w porządku alfabetycznym, bo to najszybszy sposób, żeby odszukać konkretną piosenkę, porównać wczesne nagrania z późniejszymi i zobaczyć, jak szeroko ten artysta poruszał się między bigbitem, rockiem i poezją śpiewaną. Jeśli zależy ci na przejrzystej liście zamiast chaotycznej dyskografii, jesteś we właściwym miejscu.
Najważniejsze informacje o repertuarze Stana Borysa w układzie alfabetycznym
- Zebrałem 89 tytułów przypisywanych Stanowi Borysowi w popularnych katalogach i zestawieniach repertuaru.
- Lista obejmuje nie tylko przeboje radiowe, ale też utwory filmowe, poetyckie i interpretacje tekstów literackich.
- Najlepszy punkt startu to zwykle „Jaskółka uwięziona”, „Spacer dziką plażą”, „Mój przyjaciel deszcz” i „Noc ubogiego człowieka”.
- W zapisach tytułów zdarzają się różnice w wielkich literach, interpunkcji i skrótach, więc drobne warianty są normalne.
- Układ alfabetyczny ułatwia szybkie szukanie utworu bez cofania się przez całą chronologię kariery.
Jak czytam ten repertuar, żeby nie zgubić ważnych wersji
Przy takim artyście sama chronologia bywa myląca, bo obok singli pojawiają się nagrania z filmów, interpretacje poezji i późniejsze powroty do dawnych utworów. Dlatego porządkuję listę po tytułach, a nie po latach: dzięki temu szybciej odnajdziesz konkretną piosenkę i od razu zobaczysz, jak różne oblicza ma ten katalog.
W praktyce oznacza to jedno: jeśli pamiętasz tylko fragment refrenu albo sam tytuł, alfabet działa lepiej niż albumy. To też uczciwsze wobec twórczości Stana Borysa, bo jego repertuar nie jest jednolitą serią przebojów, tylko zbiorem nagrań o bardzo różnym temperamencie. Z takim podejściem można już przejść do samej listy.
Utwory od A do G
Pierwszy fragment listy pokazuje szeroki rozstrzał: od anglojęzycznego otwarcia, przez klasyczne polskie tytuły, aż po utwory mocno osadzone w poetyckiej frazie. Tu widać, że repertuar nie był budowany pod jeden format radiowy, tylko pod różne sceniczne i studyjne konteksty.
- A Kiss Between The Songs
- Amazing grace
- Anna
- Ballada o dwóch siostrach
- Bądź mi
- Bezmiar wód
- Chcę przy tym być
- Chmurami zatańczy sen
- Coraz to z ciebie jako z drzazgi smolnej
- Czułość
- Czy podam się o amnestię
- Deszczowa canzona
- Do wroga
- Dziś prawdziwych cyganów już nie ma – jeden z tytułów, które najlepiej pokazują popularność jego interpretacji poza stricte solowym repertuarem.
- Fraszka
- Gdybym znalazł...
- Harcerze
To już pokazuje, jak szybko repertuar przechodzi od bigbitowej prostoty do bardziej literackich form, więc w następnej części przechodzę do środkowej części alfabetu.
Utwory od H do N
Środkowa część repertuaru jest najmocniejsza, jeśli chodzi o rozpoznawalność. To tutaj znajdują się nagrania, które większość słuchaczy kojarzy od pierwszego taktu, ale obok nich są też mniej oczywiste pozycje, ważne dla pełniejszego obrazu artysty.
- Idę drogą nieznaną
- Ikar
- Ikona
- Intermezzo z różą
- Jaskółka uwięziona – utwór, który najlepiej pokazuje dramatyczną, pełną napięcia stronę tego głosu.
- Jesteś w moim słońcu
- Już idzie dzień
- Kiedyś przyjdzie
- Klęcząc przed Tobą
- Kochać i tracić
- Krzyczę przez sen
- Krzyż i dziecko
- Kto odpowie mi
- Ktoś wziął mi
- Kyrie
- Lecą sowy
- Lepiej późno niż wcale
- Listów pożółkła biel
- Litania
- Moja piosnka (Do kraju tego)
- Moje srebro to głos gitary
- Mój przyjaciel deszcz – dobry przykład lirycznego, bardziej miękkiego oblicza jego interpretacji.
- Na wierchach wieje wiatr
- Nasze wędrowanie
- Niczyj
- Nie czekaj
- Nie pójdę za tobą
- Nie spada z nieba los
- Nie wiem czy to deszcz czy płacz
- Noc ubogiego człowieka – jeden z najbardziej poetyckich i wymagających utworów w tym zestawie.
W tym zakresie widać dobrze, jak repertuar przesuwa się od piosenki radiowej do form bardziej literackich. Następny blok domyka te kontrasty, bo przynosi zarówno nagrania bardzo znane, jak i tytuły, które najlepiej docenia się dopiero w całościowym odsłuchu.
Utwory od O do S
Ta część alfabetu jest szczególnie ciekawa, bo łączy utwory o dużej sile obrazu z piosenkami bardziej kameralnymi. Gdybym miał wskazać, gdzie najlepiej widać różnorodność tego katalogu, właśnie tutaj szukałbym najlepszych przykładów.
- O! Jezu, Jezu
- Odejść stąd
- Parlando
- Płonie ognisko
- Poezja
- Poleńko, pole
- Popiół i diament
- Powiększenie
- Prześliczna Zuzanna
- Samotność mego serca
- Serce serduszko
- Siła Kwiatów
- Skończoność
- Song garbusa
- Spacer dziką plażą – jeden z tych numerów, które pokazują bardziej pogodny, przystępny wymiar repertuaru.
- Stokrocie
- Studnia bez wody
- Szukam przyjaciela
W tej grupie dobrze widać, że nie chodzi wyłącznie o pojedyncze przeboje, ale o konsekwentnie budowany świat emocji. Ostatnia część alfabetu jest już bardziej rozproszona stylistycznie, lecz właśnie dlatego pomaga domknąć pełny obraz artysty.
Utwory od T do Ż
Końcowa część listy pokazuje najwięcej różnic między nagraniami poetyckimi, refleksyjnymi i bardziej monumentalnymi. Jeśli chcesz zobaczyć, jak szeroko Stan Borys operował nastrojem, ten fragment jest równie ważny jak pierwsze przeboje.
- Te bomby lecą na nasz dom
- To ziemia – ważny punkt odniesienia dla wcześniejszego, bardziej zakorzenionego w bigbicie etapu kariery.
- Tworzywo
- Uwierz mamo
- W jaki sposób powstał „Straszny dwór”
- W twoje oczy zapatrzony
- Wesołych świąt wam życzę
- Wiatr od Klimczoka
- Wierzę drzewom – utwór, który dobrze pokazuje związek wokalisty z poetycką frazą i obrazowaniem.
- Woła mnie dal
- Wołam cię, wołam
- Wstawaj mój bracie
- Wszystko
- Wy (Pieśń XIV Jana Kochanowskiego)
- Wypłakałem oczy niebieskie
- Zaklęta
- Zielony płomień
- Zmęczenie
- Zmęczony burz szaleństwem
- Zostań, tam gdzie ja – przykład późniejszego, bardziej dojrzałego brzmienia, w którym liczy się nie tylko melodia, ale też fraza i ciężar interpretacji.
- Zostaw mi jeden dzień
- Żeby uciec trzeba mgły
- Życie moje
W takim układzie najłatwiej zauważyć, że katalog Stana Borysa nie zamyka się w jednym okresie ani jednym stylu. To repertuar, który rozciąga się od prostszego, koncertowego przekazu po utwory mocno osadzone w poezji i dramatycznej ekspresji.
Jak słuchać tego katalogu, żeby od razu usłyszeć skalę artysty
Jeśli nie chcesz przesłuchiwać wszystkiego po kolei, zacząłbym od kilku tytułów, które najczytelniej pokazują różne strony tego artysty. Taki skrót jest praktyczny, bo po jednym wieczorze słuchania od razu widać, czy bardziej trafia do ciebie jego poetycki ciężar, czy lżejsza, bardziej piosenkowa energia.
| Utwór | Dlaczego warto zacząć właśnie od niego |
|---|---|
| Jaskółka uwięziona | Najmocniej kojarzona z dramatyczną ekspresją i charakterystycznym sposobem prowadzenia frazy. |
| Spacer dziką plażą | Pokazuje bardziej przystępne, melodyjne oblicze repertuaru. |
| Mój przyjaciel deszcz | Dobrze odsłania liryczną stronę jego śpiewania. |
| Noc ubogiego człowieka | Przybliża jego bardziej poetycki i interpretacyjny styl. |
| Dziś prawdziwych cyganów już nie ma | To ważny trop dla osób, które chcą zobaczyć Stana Borysa także w repertuarze wykonywanym poza jego własnymi albumami. |
| To ziemia | Przydaje się jako punkt wyjścia do wcześniejszej, bardziej klasycznej części dorobku. |
| Wierzę drzewom | Łączy poetyckość z wyrazistą interpretacją, więc dobrze zamyka obraz całości. |
Jeżeli chcesz, mogę też przygotować drugą wersję tego zestawienia, już nie tylko alfabetyczną, ale ułożoną według lat albo według najbardziej znanych nagrań. To zwykle lepiej działa wtedy, gdy celem jest szybkie odnalezienie klasyków, a nie pełen przegląd repertuaru.
